Zo zo, Aron is geslaagd! Het is wat. Zit je 2 jaar te zwoegen tussen alle dingen door voor een opleiding. Doe je hem ook nog versneld, want eigenlijk behoort ie 3 jaar te duren. Gaat het uiteindelijk helemaal super (met vallen en weer opstaan). Denk je BIJNA klaar te zijn… kom je er in de laatste weken nog even achter dat er iets mis is gegaan met de toetsen. Heb ik dus weer…. Ik als een gek de toetsen (overnieuw) maken…. en JA hoor 30 minuten voor het eindgesprek blijkt Aron het nog te kunnen! 5 toetsen in 3 dagen gehaald! de laatste 45 minuten voor het ware EINDmoment

Toen "even" dat gesprek en hup de felicitaties vlogen om mijn oren. Totaal geen besef dat ik mijn diploma gehaald heb aan het werk gegaan en maar even vrij genomen om dat papiertje op te halen. Kom ik daar samen met mijn lieve collega (die speciaal op haar verjaardag nog even tijd voor me vrijmaakte om mee te gaan) moeten we lang wachten. Toen het eenmaal begon keek ik per ongeluk nog even naar achteren. en wie staat daar??? LEX (1 van mijn vrienden) is die gek ook nog even speciaal gekomen om het mee te maken (LIEF!!!) uiteindelijk kan ik na eindeloos verhaaltjes aanhoren hoe geweldig iedereen is naar voren komen en het zelfde drama tegemoet gaan. Blijkt alleen mijn verhaaltje wel erg kort.. je bent geslaagd en je hebt een baan.. denk aan jezelf en gefeliciteerd. Owh ja heb ook nog een kaartje voor.. Daarna handtekening zetten, nog wat kaas naar binnengepropt (vooral Leintje ) en daarna naar huis. Gezellig eten met mijn ouders bij de mexicaan (JAMMIE).

Nu is mijn enige punt. Ik heb echt niet afgesloten gevoel. Ik weet niet hoe het kan. Had verwacht dat het een opgelucht gevoel zou zijn. Een gevoel iets met de opleiding bereikt te hebben. Nu heb ik dat ook wel en ik ben best trots! Maar er mist iets.. Heel apart… Misschien moet ik dan toch maar een feestje geven??? ?:P JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA binnenkort maar plannen dan